چطور اسپرینت را بدون جلسه اضافه جلو ببریم
اسپرینت بدون جلسه اضافه جلو میرود اگر وضعیت هر کار روی خود کارت باشد. جلسه طولانی معمولاً جای خالی شفافیت را پر میکند، نه کار را.
چرا جلسه وضعیت اسپرینت طولانی میشود؟
وقتی مسئول کار، معیار تمامشدن، و مانع فعلی جایی نوشته نشده، تیم مجبور است همانها را شفاهی بپرسد. هر نفر چند دقیقه حرف میزند و اسپرینت دو هفتهای، هر روز یک ساعت جلسه میخورد.
هر کار یک مسئول و تعریف «تمام» داشته باشد
قبل از شروع اسپرینت، برای هر آیتم سه چیز را روی کارت بنویسید:
- یک مسئول، نه یک گروه
- تعریف تمام: خروجی قابل دیدن، نه «تقریباً»
- مهلت همان اسپرینت، نه «بهزودی»
اگر تعریف تمام مشخص نیست، آن کار هنوز آماده شروع نیست. کشیدنش به جلسه برنامهریزی بعدی ارزانتر از وسط اسپرینت است.
بهروزرسانی را روی خود وظیفه بنویسید
جای گزارش شفاهی، یک خط روی کارت کافی است: چی جلو رفت، چی گیر کرده، قدم بعدی چیست. بقیه اعضا همان را میخوانند. در جلسه فقط مانعهایی را باز کنید که بدون حرف زدن حل نمیشوند.
داشبورد را جای اسلاید بگذارید
پیشرفت اسپرینت را از بورد زنده بخوانید. ستونهای «انجامنشده، در حال انجام، تمام» اگر بهروز باشند، اسلاید وضعیت لازم ندارد. در چکآن نمای بورد و مهلت روی همان وظیفه است؛ لازم نیست عددها را به ابزار دیگری کپی کنید.
چکاین کوتاه را کی نگه داریم؟
یک ایستادن ۱۵ دقیقهای هنوز مفید است، به شرطی که دستور جلسه فقط مانعها باشد. اگر کارتها خالیاند، جلسه دوباره به گزارش تبدیل میشود. قانون ساده: حرفی که روی کارت جا میشود، در جلسه گفته نشود.
سوالهای رایج
اسپرینت بدون جلسه روزانه ممکن است؟
بله، اگر وضعیت و مانع روی خود کار نوشته شود. جلسه را فقط برای مانعهایی بگذارید که نوشتن حلشان نمیکند.
تعریف تمام را کجا بنویسیم؟
روی همان کارت کار، قبل از شروع. اگر معیار پذیرش ندارید، کار را وارد اسپرینت نکنید.
تیم کوچک هم به این روش نیاز دارد؟
حتی تیم پنجنفره با پیام پراکنده زمان از دست میدهد. یک بورد مشترک جای چند گروه گفتگو را میگیرد.